วันเวลาเเห่งการเริ่มต้น..........ฝนน้ำใจจากเพื่อนพ้อง

หลังจากไปพัทยามาสนุกมาก การได้รับใช้สหายเเละผองเพื่อนมิตรภาพได้เห็นทุกคนมีความสุขรู้สึกสนุกสุดเหวี่ยงจริงๆ จวบจนพี่ๆได้กลับไปทำงานกันต่อ ณ.อเมริกา ........
ทีนี้วันเเห่งการเริ่มต้นงานก็มาถึงใหม่ ตั้งใจจะหยุดพักเรื่องกินเหล้าสังสรรค์ไว้ก่อน เอียนมาก น้ำหนักขึ้นพุ่งถึง 86 โล คงต้องลดเเล้ว ตอนนี้งานหลักๆ ก็มีโปรเจคส่วนตัวอยู่เเล้วก็ช่วยโปรเจคคนอื่นบ้าง บางอย่างได้เงินบางอย่างไม่ได้เงินก็ดูจะสนุกกับมัน เพราะเราอยากทำเเละชอบสนุกกับงาน อีกอย่างเราทำคนเดียวไม่เกี่ยวกับใคร ไม่ต้องไปจ่ายเงินใคร ฟรีจึงทำได้ ของบางอย่างทำร่วมกันกับคนอื่นเป็น 10 คน อันนี้ฟรีไม่ได้เพราะเรามีค่าใช้จ่ายต้องจ่ายให้ผู้ร่วมงาน งานส่งไป 5 เดือนเเล้ว สรุปยังไม่ได้เงินมาจ่ายผู้ร่วมงานเลย ผมไม่เข้าใจว่าผู้ว่าจ้างถ่วงเวลาทำไม? ยิ่งนานก็ยิ่งเเก้ไขงานได้ยาก ไฟล์หรือต้นฉบับต่างๆก็ต้องมาค้นหากันยุ่งยากอีก ขอร้องเถอะครับ คุณโกงผมคนเดียวได้เเต่อย่าทำลายคนอื่นไปด้วยเลย เครดิตผมเสียหายหมด อีกหน่อยใครจะกล้ามาร่วมงานกับผม งานบางตัวผู้ว่าจ้างบอกไม่ได้ใช้ ประมาณว่าเหมือนไม่จ่าย .....ขอโทษครับ ผมไปเกี่ยวอะไรด้วยครับ คุณจ้างผม ผมทำให้ คุณเร่งผมอีกต่างหาก คุณไม่ได้ใช้เเล้วจะไม่จ่าย จะบ้าหรือเปล่า ใช้ไม่ใช้นั่นมันเรื่องของคุณ ผมไม่เกี่ยว ผมเป็นมือปืนรับจ้าง งานเสร็จเเล้ว คุณจ้างผม ถ้าผู้ว่าจ้างทำอย่างนี้ อีก10 มือรับจ้างก็ไม่อยากร่วมงานกับผู้ว่าจ้างหรอก เสียเวลาไปฟรีๆ โดยที่ควรเอาเวลาไปทำงานตัวอื่นดีกว่าไหม? ตอนนี้ผมเลยต้องหาลูกค้าใหม่ๆที่เชื่อเเละไว้ใจได้(คงยาก) ใจก็อยากจะเเตกหักไปเลยไม่ทำเเล้วไม่ไหวเเบกรับภาระไม่ไหว แต่เราก็ต้องยอมฝืนทนไปก่อนเพื่อวันหน้าเเละเพื่อผู้ร่วมงานทุกคนต้องได้ค่าจ้างกลับไป ผมไม่ได้ไม่เป็นไร คนเหล่านั้นต้องได้เพราะผมเดินเข้าไปหาเขาให้เขามาช่วยทำ เราต้องเห็นเเก่ส่วนรวมไว้ก่อน ใจเย็นกว่านี้หน่อย กลายเป็นว่าต้องกลับมานับหนึ่งใหม่................
การนับหนึ่งใหม่ไม่ใช่เรื่องเเปลก คนที่ไม่กล้านับหนึ่งใหม่สิเเปลก ผมยอมล้มไปข้างหน้าดีกว่าเดินย่ำอยู่กับที่ คนเราต้องกล้าเผชิญ สิ่งเหล่านี้ ถ้าท้อหรือหยุด คุณก็จะพ่ายเเพ้ไปกับตัวเองในที่สุด หลายปีผ่านไปคุณจะไม่มีวันลืมเลือน ถ้าคุณคิดว่าคุณทำได้ คุณชอบ คุณรักในสิ่งที่ทำ ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน .....รีบลงมือทำเถอะครับ อย่ารีรอกับโอกาส โอกาสไม่ได้มาบ่อยๆเสมอๆไป ผมเอาใจช่วยครับ
ตอนนี้ผมเลยมีโปรเจคใหม่เกี่ยวกับวิชาชีพที่เรียนมา....... ผมกำลังทำเสื้อครับ ออกเเบบลายเอง ทำบล็อคเอง สกรีนเอง มีเพื่อนๆในบอร์ด ในเอ็มเเละเพื่อนเก่าๆหลายคนสนใจเเละเอาใจช่วย สั่งซื้อกันหลายตัวเเล้วครับ ....ผมหมดชุดนี้ผมจะขึ้นไปขายที่กาญจนบุรีเเล้วครับ อีกที่คือพัทยา มีสี ขาว ดำ ชมพู ฟ้า เป็นลายการ์ตูนครับ............199 บาทครับเขียนไปเขียนมา ขายของจนได้ หลังจากนั้นผมจะททำเสื้อ กาวินเเมน เเมงกาโปนให้เพื่อนผมครับ ......ส่วนเพื่อนๆในบอร์ด http://www.carabao2524.com/ ก็มีสั่งเข้ามาเยอะครับ เเล้วผมอยากจะทำเสื้อกระทู้ สนทนาประสาควายไว้ใส่เล่นๆครับ มีน้องคนนึง มันชื่อว่าไอ้อ๊อบ มันเป็นผู้หญิงที่ดีกรีเเรงมาก มันบ้ามากๆ วันนึงมันถามผมว่า ไม่เห็นเขียนถึงมันบ้าง?......ผมก็เลยบอกว่า เขียนเฉพาะคนที่เราพบบ่อยๆ มันบอกมันเข้ามาดูประจำ ไอ้ห่านี่ทำน้อยใจ วันนี้ผมก็เลยได้โอกาสเขียนถึงมันเลย รวมถึงคนอื่นๆด้วย ไอ้อ๊อบบ้านมันอยู่ร้อยเอ็ดเเต่มันเสือกไปเรียนอยู๋ มหาสารคาม ผมรู้จักมันในบอร์ด http://www.carabao.net/ จนมาคุยในเอ็ม เจอกันครั้งเเรกเหมือนกับรู้จักกันมา 10 ปี คุณเชื่อไหม? ถ้าคนเราชะตาต้องกัน จูนกันติด มันก็ไปกันยาว และไอ้ห่าอ๊อบนี่ก็เเดกเหล้ามากกว่าเเดกข้าวซะอีก ผมกลัวมันตายห่าจริงๆ เวลามันบอกไปกินข้าว ผมจะบอกมันว่ามึงอย่าเอาเเม่มาอ้างดีกว่า(แม่โพสพ)ไปกินเหล้าล่ะสิ แม่งหัวเราะ ไอ้ห่าหลิวอีกตัวเเดกซะเพี้ยนผมเลยเรียกมันว่าไอ้น้องนรก ยังมีสหายเอ๋สหายตุ้มอีก รวมกันเมื่อไหร่เละ พี่เรย์อีกคนนี่เเม่งก็เเดกเหล้าต่างข้าวเลย ส่วนไอ้อังมันไม่กินเหล้าแต่มันก็จัดอยู่ในกลุ่มมึงไม่นอนกูก็ไม่นอน มีอยู่มาวันนึงไอ้อ๊อบมันพาพี่คนหนึ่งมาที่งานเลี้ยงเป็นอาจารย์ของมัน ผมมารู้ทีหลังว่า พี่คนนั้นคือ ...ไพฑูรย์ ธัญญา ผมงี้หงายเก๋งเลย ห่านั่งอยู่ข้างๆตั้งนาน จนจะกลับเพิ่งจะคุยกัน(2528 รวมเรื่องสั้นเล่มแรก "ก่อกองทราย" ได้รับรางวัล วรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี พ.ศ. 2530) ใครไม่รู้จักลองไปเสิร์ชหาดู ลองไปหาหนังสือของพี่ไพฑูรย์มาอ่านดู ในโลกไซเบอร์ทุกวันนี้ไว้ใจคนได้ยาก ยิ่งมาเจอตัวจริงบางคนคุยไปวันเเรก เหม็นขี้หน้าซะงั้น แต่อย่างไอ้อ๊อบไม่ต้องห่วง ความคิดอ่านมันดีเยี่ยมอาจไม่เลิศเรอไม่เพริศเเพร้ว เเต่การคิดอ่านผมว่าไม่ธรรมดาหลายครั้งที่พูดถึงบ้านเมือง ใจตรงกันกับผม บางทีการที่คนเราคบกันเเต่ความคิดไม่ตรงกันผมว่า ก็เป็นสหายกันได้ การเป็นมิตรสหายไม่จำเป็นต้องคิดอ่านเหมือนกันเสมอไป เเตกเเยกทางความคิดเเต่ไม่เเตกเเยกทางสหาย ผมขอคารวะ พี่ผิว...ไผ่ครับ คนที่ซ้ายจัดขวาจัดเช่นเขา เเล้วสามารถมาคบกับคนที่เคยซ้ายจัดขวาจัดจนเดี๋ยวนี้ นิ่ง อย่างเดียวอย่างผม ผมว่ามิตรภาพไม่ธรรมดาครับ ยาวเเล้วเดี๋ยวไว้โอกาสหน้าจะมาบอกว่าพี่ผิว...ไผ่คือใคร และจะพูดถึงคนอื่นๆบ้างเเละวงการอื่นบ้างไม่ว่าจะวงการ อ็อฟฟิศที่มีเพื่อนเเละพี่ที่เคารพรักหนุนผมอยู่ วงการเพลง วงการการ์ตูน มันมีอะไรตลกๆเยอะ เหมือนกันทุกวงการมีสุขทุกข์เศร้าเหงาเเฮ็งค์ คล้ายๆกัน.....แต่ที่มีเหมือนกันคือคำว่า" น้ำใจ "ครับ